Modern dünya bize sürekli “en iyisini”, “en güzelini” ve “en mükemmelini” aramamız gerektiğini fısıldıyor. Oysa insan ruhu, bir vitrin mankenine değil, kalbine dokunacak birine ihtiyaç duyar. Hayatın gerçekliği içinde kusursuz insan yoktur; sadece birbirinin eksiklerini sevgiyle tamamlayan ruhlar vardır. Belki de mutluluğun sırrı, hayalimizdeki o kusursuz profili aramayı bırakıp, hayatımızdaki varlığımızı bir lütuf olarak gören kalbe odaklanmaktır.
Şanslı Olduğunu Bilmek: En Büyük Zenginlik
“Mükemmel kişiyi aramaktan vazgeç. Tek ihtiyacın olan sana sahip olduğu için şanslı olduğunu düşünen biridir.” Bu söz, sevginin asıl sermayesinin “kıymet bilmek” olduğunu hatırlatır. Bir insanın sizin yanınızda olmasını dünyadaki en büyük talihi olarak görmesi, sizi tüm kusurlarınızla en güzel insan yapar. Çünkü sevgi; birini mükemmel olduğu için sevmek değil, mükemmel olmadığını bildiğin halde onu herkesten ayrı bir yere koymaktır.
Kendi Eklemem (Gönülden Bir Not):
“Mükemmellik, sadece bir maskeden ibarettir ve zamanla yorulur; oysa ‘kıymet bilmek’ eskimeyen bir elbisedir, ruhu daima taze tutar. Seni bir proje gibi değiştirmeye çalışana değil, seni bir mucize gibi kucaklayana emanet et kalbini.”
GSosyal sitesinden daha fazla şey keşfedin
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
